Op de achterkant van veel mijn bundels staat iets als: 'Hij bedenkt regelmatig nieuwe dichtvormen, zowel autonoom als in opdracht, en brengt deze vormen tot leven in zijn karakteristieke stijl.' Eén van deze vormen is de Hyperhaiku.
De Hyperhaiku vindt zijn oorsprong in de nieuwe HTML specificatie, HTML5. Bij het lezen van een deel van die specificatie ontstond bij mij enige weemoed over de teloorgang van de begintijd van HTML. HTML, voor wie zich dat afvraagt, is een afspraak over de opmaak van een tekst voor het gebruik op internet en dan met name het gebruik van hyperlinks daarin.
De definitie van de hyperhaiku is overzichtelijk: het is een haiku (eigenlijk een senryu, maar hypersenryu klinkt minder lekker, vind ik) die bestaat uit haiku's. Het beste is om even naar het voorbeeld te kijken, dan is het eigenlijk wel meteen duidelijk wat er bedoeld wordt.
Het ligt voor de hand dat hyperhaiku's vooral een digitaal leven zouden moeten leiden. Het is echter de eerder genoemde weemoed die mij heeft doen besluiten dat de vorm een echt boek op papier verdiende en geen website. In 2013 verscheen de bundel
Hyperhaiku's bij uitgeverij De Contrabas.
©Nanne Nauta
